Tasarımcı personelin veya departmanın şirkete diktiği elbise olmuş mu olmamış mı üst yönetimden bakan yok sanırım. Tek kriter işlerin zamanında yetiştirilmesi olmamalı hatta bu bir kriter bile olmamalı. Eğer bu önemli bir kriter olacaksa her işin bir şablonu, matbu basımı şirketin hali hazırda çalışmakta olduğu baskı stüyosunda mevcut olur ve bu şablonlar üzerinde yapılacak bir kaç ufak düzenlemeyi de o stüdyonun “elemanı” halleder ve her iş zamanında yetişirdi.

Bana kalırsa en önemli kriter tasarımcı personelin veya departmanın şirkete diktiği elbise oturmuş mu oturmamış mı bu olmalı. Üst yönetim bu veriden yola çıkarak bir performans değerlendirmesine gitmeli. Şirketlerde çalışanlar o şirkete bir değer katabiliyorsa performans ölçütüne tabii olabilirler. İşleri zamanında yetiştirmek (elbette aksamalar olabilir) zaten çalışma hayatının en büyük kuralı oysa asıl kriter ortaya çıkan iş sonucu “şirketin elde ettiği kazanım” olmalıdır.

Pazarlamacılar şirkete kazandırdığı müşteri sayısı ile, muhasebeciler şirketi dara düşürmeyen akılcı para yönetimi ile şirkete değer katarlar. Tasarımcı(lar) ise ortaya çıkardıkları iş(ler) ile şirketin değer çıtasını yükseltirler ve iyi bir tanıtımın şirkete müşteri kazanımı olarak dönmesini sağlarlar.

Bu aslına çok uzun ve Türkiye’nin çok yabancı olduğu bir konu…

Oysa şirketler gerek in-house veya gerekse çalışmakta oldukları tasarım ajanslarının yaptıkları işlere yönelik bir performans değerlendirmesi yapmalıdırlar. Ama bu “işler zamanında yetiştiriliyor mu yetiştirilmiyor mu” şeklinde değil “yapılan iş bana ne değer kattı” şeklinde olmalıdır.

“Şablon Düzeltici” ile “Tasarımcı” arasına ciddi bir fark vardır önce iş verenlerin bunu anlaması gerekir!