Bigumigu’da yayınlanan Yalçın “Settar” Pembecioğlu imzalı aynı başlıklı bildiriye duyarsız kalamadım. Tasarım bir yere kadar, biraz da sosyal sorumluluk diyelim ve devam edelim.
Ben de zamanında, barınağa doğru yola çıkmak üzere olan ve orada akibetinin ne olacağı hiç de belli olmayan bir yavru kediyi sahiplenmiş biri olarak Iams’ın yeni kampanyasından söz edilen bildiriden oldukça etkilendim.
Bakın Pembecioğlu yazısında ne demiş?
“Bu kışın en soğuk zamanlarındayız ve sokakta yaşayan bazı şirin köpekçikler ve kedicikler bir kaç ay önce yavrularken sizinle göz göze geldiklerinde bir an onları evlat edinmeyi düşündüyseniz bu soğukta onların hayatlarının şu anda ne kadar güç olabileceğini de tahmin ediyorsunuzdur.”
Find more videos like this on AdGabber
İlgili yazının devamına ve diğer videolara buradan ulaşabilirsiniz.
Artık sizce de biraz daha duyarlı olmanın zamanı gelmedi mi?
Yorumlar (3)
Tolga Akyıldızdiyor ki:
18 Şubat 2009 2:04 amBu Iams’ in kendi pisliğini örtme çabasından başka birşey değil.. şu siteyi incelemenizi öneririm. http://www.iamscruelty.com/
Sami Güzeldiyor ki:
18 Şubat 2009 11:26 amEvlat Edinme çok önemli bir eylem. Herkesin kendi evinin kapısı dışında olan bitenlerle ilgilenmediği çağımızda, bu hareketi destekleyen her reklam, her yazı her bildiri çok önemli. Ayrıca evlat edinmenin her türlüsünü desteklemek gerekiyor. Buna çocuk evlat edinme de dahil… Özellikle İstanbul’ da oturanlar Şile Barınağına bir göz atarlarsa, zaten oradan bir köpeği almadan geri dönemeyeceklerdir…
Hasandiyor ki:
8 Mart 2009 4:54 amAzizim, hayvanların da bakım ve ilgiye hakları var ancak, öncelik sıkıntı içerisindeki insanların olmalı değil mi?
Köpeğine epeyce masraf edip, etle besleyen bir insanın, sarfettiği bu para ile çevresindeki muhtaç insanların ihtiyaçlarını gidermesi daha makul değil mi?
Köpeğe bakma demek değil bu, ancak hayvanlar sokakta yaşama kabiliyetine sahip. Onları orada da beslemek, ihtiyaçlarını gidermek mümkün.
Şirin köpekçik sokakta üşümez (kürkü sebebiyle), ama inşaatlarda ya da parklarda yaşayan insanların kürkleri yoktur ki!
Huzurevindeki yaşlılar, sokakta yaşayan -ya da yaşamaya çalışan- çocuklar ya da -varsın uzakta olsun- Afrikadaki kaburgaları sayılan çocuklar bu kadar ilgiyi haketmiyor mu?
Batı kültürünün hayvanları şefkat hissetme ihtiyacını gidermenin bir nesnesi olarak kullandığını hissediyor musunuz siz de?